Vino

Onlangs kreeg ik van een Italiaanse wijnhandelaar de klacht dat er in de wijnmedia ten opzicht van Frankrijk te weinig aandacht wordt besteed aan Italiaanse wijnen en hun veelzijdigheid.
Tijdens mijn vinologenopleiding viel het mij ook al op dat de gevestigde orde van wijnkenners bijna alleen bestaat uit francofielen. Tijdens de opleiding kregen we zes lessen over Frankrijk en maar twee lessen over Italië. En dat terwijl dit land minstens zoveel wijngebieden en druivenvarianten heeft. Door zo’n opleiding en collega’s wordt je uiteraard gevormd. Ik moet ook toegeven dat op de wijnkaarten die ik de laatste jaren als sommelier heb gemaakt de Franse wijnen in de meerderheid zijn.

Bij Italiaanse wijnen denkt men toch snel aan Pinot Grigio, Soave, Barolo. Brunello, Chianti en Amarone. Maar er is veel meer te ontdekken. Sinds ik werk bij het Italiaanse restaurant Incanto is er voor mij ook een wereld open gegaan.
Uiteraard staan er op de wijnkaart (160 Italiaanse wijnen!) een indrukwekkende lijst met Barolo’s, Chianti’s en Super Toscans, maar ik ben het meest onder de indruk van prachtige onbekende wijnen zoals de heerlijk frisse witte Arneis uit Piemonte, heerlijk als aperitief of bij oesters. Ook verrassend is de Trebbiano van Castello Semivicolo uit Abbruzzo, een krachtige witte wijn zonder houtopvoeding, gemaakt van zeer oude stokken met een prachtige druivige afdronk. Bij deze wijn smaakt een gebakken zeebaars of snoekbaars heerlijk. Ook kwam ik mijn favoriete wijnen van Montenidoli uit San Gimignano tegen op de wijnkaart (zie mijn column Elizabetta van oktober 2008).

Ook op het gebied van rode wijn valt er veel te ontdekken in Italië; heeft u wel eens gehoord van Lagrein uit het noorden van het land? Het is een lichte wijn met toch heel veel karakter, lekker pittig en hij smaakt het best licht gekoeld. Dit smaakt fantastisch bij duif of gewoon op het terras. Zeer verrassend vond ik de Poggio a Venti, een cabernet franc uit het zuiden van Toscane. Oorspronkelijk komt deze druif uit de Loire,  waar het door het koele klimaat een frisse, droge rode wijn is.
Maar in Toscane ontpopt deze druif zich als een Super Toscan; krachtig, vlezig en een prachtige lange afdronk.
Zo ziet u, Italië en Frankrijk hoeven niet jaloers te zijn op elkaar, het zijn beide prachtige wijnlanden waar je (gelukkig) niet uitgeproefd raakt.
En om klachten te voorkomen: dit geldt natuurlijk ook voor de rest van de wereld!